Yüzyılımızın vebası yalnızlık!

Yüzyılımızın vebasının yalnızlık olduğunu düşünmüşümdür hep. Hani Tyler Durden diyodu ya, biz tarihin ortanca çocuklarıyız diye, işte gerçekten de öyleyiz. Büyük devrimleri, büyük savaşları, büyük imparatorlukların kuruluşunu- yıkılışını görmedik. Devletin doğuşunu, medeniyetin başlangıcını, felsefenin çıkışını, monakrasinin hükmünü, soyalizmin devrimlerini filan da görmedik. Aslına bakarsanız biz hiç bir bok görmedik. İspanya iç savaşında veya Paris komününde yer alamadık. Fransa, Amerika, Haiti hatta yakın tarihimizde ki Küba devrimini bile göremedik. Mahir Çayanlar, Deniz Gezmişler gibi davamız uğruna ölümede yürüyemedik. Bzi sadece bize sunulanı yaşadık. Tek gururumuz, Gezi parkımız.



Sunephe

Gideyim mi ne yapayım?

Gideyim mi ne yapayım?

Eski araba

“Uzun zamandır yazmıyordum. Aslında yazma enerjimi başka başka şeyler yazmaya verdiğim de dogrudur. Bu blog çok uzun zamandır var. Geçmişe dönüp okuduğum bazı şeylerin üzerinden öyle zaman geçmiş ki, bendeki ifadeleri bile değişmiş. Hal böyle olunca blogu taşısam mı yenilesem mi bilemedim. Yeni şeyler yazmak istedim.

Genellikle dönüp bir daha okumadığım şeyler yazıyorum. Fakat blogu ilk açtığım zamandan bu yana 3 yıldan fazla bile olmuş. Hayatta ne kadar da değerli zaman. Üç yıl önce yazdığım bazı şeylere baktım, sevmedim. Sevdiklerim oldu. Eleyeyim dedim baktım bütün blogu siliyorum. Bıraktım.

Daha iyi yazabilirdim dediklerim var, daha farklı hissettiklerim var, değişmişim. Baktım devamlı okuyucu baya var, dedim silmesem mi?

Ben heyecanlı biriyim, tanıyanlar bilir. Heyecan duyduğum şeyleri de hemen yazıp dökmek, söylemek, eskitmek isterim. Eskitmek kötü anlamda değil. Tüketmek değil. Kendine katıştırmak diyelim. Yeniye mesafeli dururuz ya bazen. Yeni aldığım şeyleri hemen kullanmayı severim. Üzerinde kendimden izler yaratmayı. Bir mağazaya girip aldığım yeni ayakkabıları giyip çıkan, eskilerini de elimde torbayla taşıyan biriyim..

İnsana bazı şeyleri yazdıran da söyleten de farklılaşabiliyor. O sıradaki esintiler, estrikli haller. O esintiler geçince geriye dönüp baktığında, o nedenle yarattığın şeyler halen güzel geliyorsa iyidir. Bloga baktım, ne kötü yazmışım diye düşündüm çoğu yazıyı. Sonra dedim ki ama bu benim. mişim.

Belki yakında yepyeni bir bloga başlarım. Yeni şeyler yazarım. O zaman buralardan size haber veririm.

Bu arada büyük üstad ''Kayahan'ı anmadan geçemicem. Büyük hayran duyduğum sanatçıyı, Bir yıldızı daha kaybettik başımız saolsun.



 Siz dinleyin, arayı açmam gelirim.

 
 
comments powered by Disqus
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=